σινεμα - Dream Theater
-3911775175.jpg)
Φωτογραφία από χρήστη P R I T H V I R A J στο Flickr.
Παρόλα αυτά, λίγο αργότερα, οι Marillion ζήτησαν από τους Dream Theater να ανοίξουν μία συναυλία σινεμα Φράνσις Φορντ Κόπολα τους στο Ritz της Νέας Υόρκης, έτσι δόθηκε η ευκαιρία στον Dominici να τραγουδήσει μια τελευταία φορά. Το πρώτο έφτασε το νούμερο Σινεμά #61 στη λίστα Billboard 200 και το δεύτερο το νούμερο #32.
και την Ιαπωνία, βοήθησε το Images and Words να γίνει χρυσό στην Αμερική και πλατινένιο στην Ιαπωνία. Η Mechanic κατέληξε στο να σπάσει την πλειονότητα των οικονομικών υποσχέσεων που είχε κάνει με το συγκρότημα πριν την υπογραφή Σινεμά του συμβολαίου τους, γεγονός που τους υποχρέωσε να κάνουν συναυλίες με στόχο να προωθήσουν τη δουλειά τους.
Έπειτα από ένα σύντομο jam session, προσελήφθη ως πλήρες μέλος του συγκροτήματος και άρχισε να χρησιμοποιεί το μεσαίο του όνομα, James, για να αποφευχθεί σύγχυση με τον Kevin Moore. Μες στους επόμενους Σινεμά μήνες, το συγκρότημα ξανάρχισε τις συναυλίες και δούλεψε τα φωνητικά μέρη όλης της μουσικής που είχε γράψει ως εκείνο το σημείο. Ο Kevin Moore, ένας φίλος του Petrucci από το σχολείο (παλαιότερα έπαιζαν στο ίδιο συγκρότημα), προτάθηκε για να παίζει πλήκτρα, ενώ ο Chris Collins έγινε τραγουδιστής. Οι πέντε τους κατέληξαν Σινεμά στο όνομα Majesty για τη νέα τους μπάντα (ένα όνομα εμπνευσμένο από την περιγραφή του Portnoy για το τελικό μέρος του Bastille Day των Rush) και οι τρεις μαθητές του Berklee, άφησαν τη σχολή για να συγκεντρωθούν στο συγκρότημα.
Τα δύο άλμπουμ τους που έχουν πουλήσει περισσότερο είναι Σινεμά το Images And Words το οποίο κυκλοφόρησε το 1992 και έγινε χρυσό, ενώ θεωρείται μια από τις σημαντικότερες progressive metal κυκλοφορίες και το Awake το οποίο κυκλοφόρησε το 1994. Με τη σταθερότητα που έφερε ο ερχομός του Dominici στο συγκρότημα, οι Majesty άρχισαν να παίζουν σε πολλά μέρη στην Νέα Υόρκη και στην ευρύτερη περιοχή, γεγονός που επέφερε μία αξιόλογη ποσότητα έκθεσης στον κόσμο, για τα δεδομένα μιας μπάντας που δεν είχε κυκλοφορήσει ούτε ένα δίσκο. Λίγο μετά την προσχώρηση του Dominici, υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το όνομα του συγκροτήματος όταν κάποια άλλη μπάντα με το όνομα Majesty απείλησε πως θα κινηθεί νομικά.
Ο Derek Sherinian προσελήφθη ως ενοικιαζόμενος αντικαταστάτης του Moore. Εξ αποτελέσματος, το συγκρότημα έπρεπε να βρει έναν αντικαταστάτη, πριν σχεδιάσει την επόμενη περιοδεία του. Ο Jordan Rudess, ένας ανερχόμενος keyboardist, σχετικά άγνωστος εκείνη την εποχή στους ροκ κύκλους, προσκλήθηκε για να παίξει μια δοκιμαστική εκτέλεση με τους Dream Theater, με την ελπίδα να εισέλθει στο συγκρότημα.
Όταν πια είχε λήξει η περιοδεία για την προώθηση του Awake, ο Sherinian είχε γίνει πια πλήρες μέλος των Dream Theater. . Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κιθαρίστας του συγκροτήματος John Petrucci ο οποίος ονομάστηκε πέντε φορές ως το τρίτο μέλος της περιοδίας G3 μαζί με τους Steve Vai και Joe Satriani, ακολουθώντας έτσι τα βήματα του Eric Johnson, του Robert Fripp, του Yngwie Malmsteen]] και άλλων μεγάλων κιθαριστών. Οι Dream Theater είναι επίσης γνωστοί για την μουσική τους ευλυγισία, όπως και για τα πολλά διαφορετικά είδη μουσικής που περιλαμβάνει η μουσική τους, γεγονός που τους έχει επιτρέψει να κάνουν συναυλίες με συγκροτήματα διαφόρων ειδών.
Θα περνούσαν ακόμη δύο χρόνια μέχρι να βρεθεί νέος τραγουδιστής για τους Dream Theater. Έπειτα από την απόλυση του Dominici, οι Dream Theater έσπασαν επιτυχώς το συμβόλαιο με την Mechanic και έβαλαν μπρος το γράψιμο νέου υλικού για το νέο τους άλμπουμ και άρχισαν ακροάσεις για την εύρεση ενός τραγουδιστή. Η συναυλία, στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια, πήγε καλά αλλά ο Rudess αποφάσισε αντ αυτού να δεχτεί μια πρόσκληση από τους The Dixie Dregs.
Τα μέλη έχουν κερδίσει πολλά βραβεία σε μουσικά περιοδικά. Το 2005 οι Dream Theater περιοδεύσαν στη Βόρεια Αμερική στο Gigantour Festival και ήταν headliners μαζί με τους Megadeth. Οι Dream Theater ιδρύθηκαν το 1985 από τον κιθαρίστα John Petrucci, τον μπασίστα John Myung και τον ντράμερ Mike Portnoy καθώς σπούδαζαν στο Berklee College of Music στη Βοστώνη.
Στο διάστημα αυτής της αναζήτησης, έγραψαν την πλειονότητα της μουσικής που θα αποτελούσε το δεύτερο δίσκο τους, Images and Words. Πάνω από 200 τραγουδιστές έκαναν ακρόαση, στα πλαίσια της αναζήτησης νέου τραγουδιστή, ανάμεσά τους και ο πρώην τραγουδιστής των Fates Warning, John Arch, αλλά όλοι τους απορρίφθηκαν για διάφορους λόγους. Μέσα στα είκοσι τέσσερα χρόνια από την ίδρυσή τους, έχουν γίνει ένα από τα πιο εμπορικώς επιτυχημένα συγκροτήματα από την εποχή που το progressive rock βρισκόταν στο ζενίθ του, τη δεκαετία του 70, παρά το γεγονός ότι ήταν σχετικά άγνωστο στους κύκλους και της mainstream ροκ μουσικής.
Οι συναυλιακές συνεργασίες τους περιλαμβάνουν ονόματα όπως Deep Purple, Emerson Lake and Palmer, Iron Maiden, Joe Satriani, King s X, Marillion, Megadeth, In Flames, Pain of Salvation, Porcupine Tree, Queensryche, Spock s Beard, Fear Factory, Symphony X και Yes. Το τραγούδι Pull Me Under παίχτηκε πολύ στα ραδιόφωνα και εξ αποτελέσματος κυκλοφόρησε ένα βιντεοκλίπ για την προώθησή του. Η επιτυχία του Pull Me Under , συνδυαζόμενη με τις μακρόχρονες περιοδίες στις Η.Π.Α.
Το Awake κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1994. Η περιοδεία της μπάντας αποτελούταν από πέντε μόνο συναυλίες στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης και στο Ρόουντ Άιλαντ. Μετά την τέταρτη συναυλία, ο Dominici απολύθηκε.
Λίγο πριν την μείξη του δίσκου, ο Moore ανακοίνωσε στους υπολοίπους ότι επιθυμούσε να επικεντρωθεί στα δικά του μουσικά σχέδια και πώς θα αποχωρούσε από τους Dream Theater. Η ATCO Records (τώρα EastWest Records) υπέγραψε με τους Dream Theater ένα συμβόλαιο για επτά άλμπουμ και ένα demo τριών τραγουδιών (αργότερα έγινε διαθέσιμο ως The ATCO Demos μέσω του fan club του συγκροτήματος). Το πρώτο άλμπουμ που κυκλοφόρησε έχοντας η μπάντα υπογράψει το νέο συμβόλαιο, ήταν το το 1992, το πρώτο από πολλά άλμπουμ που ηχογραφήθηκε στα BearTracks Studios.
Οι Dream Theater έχουν πουλήσει πάνω από δύο εκατομμύρια άλμπουμ στην Αμερική και πάνω από έξι εκατομμύρια άλμπουμ και DVD παγκοσμίως. Το συγκρότημα είναι γνωστό για την άριστη τεχνική που έχει το κάθε μέλος στο όργανό του. Υπέγραψαν το πρώτο τους δισκογραφικό συμβόλαιο με την Mechanic το 1988 και άρχισαν να ηχογραφούν το ντεμπούτο τους. Το When Day And Dream Unite κυκλοφόρησε το 1989, κάνοντας μια λιγότερο κραυγαλέα είσοδο από αυτήν που περίμενε η μπάντα.
Το 1991, κατέφθασε μία κασέτα από τον τραγουδιστή του καναδέζικου σχήματος Winter Rose, Kevin James LaBrie, ο οποίος πήγε απευθείας στη Νέα Υόρκη για μία κανονική ακρόαση. Θεωρείται ακόμη και σήμερα το πιο εμπορικά επιτυχημένο άλμπουμ τους. Το 1993, ακολούθησε μία περιοδεία στην Ευρώπη, η οποία περιελάμβανε μια συναυλία στο γνωστό Marquee Jazz Club του Λονδίνου.
Ακόμη κυκλοφόρησαν ένα βίντεο με τμήματα από τις συναυλίες στην Ιαπωνία (μαζί με κάποιες σκηνές στα παρασκήνια της περιοδείας), που ονομάστηκε Images and Words: Live in Tokyo. Οι Dream Theater εισήλθαν πάλι στο στούντιο το Μάιο του 1994. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε ως Live at the Marquee, ο πρώτος επίσημος live δίσκος των Dream Theater.
Η πρώτη αξιοσημείωτη δισκογραφική τους δουλειά λεγόταν Majesty Demos, μια συλλογή από ιδέες και demos που είχαν κυκλοφορήσει το 1986. Η αρχική εκτύπωση χιλίων αντιτύπων ξεπουλήθηκε μέσα σε έξι μήνες. Τον Νοέμβριο του 1985, μερικούς μόνο μήνες μετά την ίδρυση της μπάντας, ο Collins αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω καλλιτεχνικών διαφορών με τα άλλα μέλη.
Φέρουν την εκτίμηση πολλών metal και rock ονομάτων, γεγονός που οδήγησε τους Dream Theater σε συνεργασίες με πολλούς άλλους γνωστούς μουσικούς. Πολλά ονόματα προτάθηκαν, μέχρι που ο πατέρας του Portnoy πρότεινε το όνομα Dream Theater, το όνομα ενός πρόσφατα κατεδαφισμένου σινεμά στο Μόντερεϊ της .
Χαρακτηριζόταν από έναν ευκρινώς σκληρότερο ήχο από τις προηγούμενες κυκλοφορίες, γεγονός που πιθανότατα ενέτεινε τόσο τις θετικές, όσο και τις αρνητικές κριτικές του. .
Μετά από ένα χρόνο ψαξίματος για αντικαταστάτη, ο Charlie Dominici που ήταν πολύ πιο μεγάλος και έμπειρος από όλους τους υπόλοιπους, έκανε μια επιτυχημένη οντισιόν και προσχώρησε στους Majesty.
