σινεμα - Ντάνιελ Ντέι Λιούις

σινεμα - Ντάνιελ Ντέι Λιούις
Φωτογραφία από χρήστη nicogenin στο Flickr.

Μετά τις σπουδές του στη Θεατρική Σχολή Bristol Old Vic, ο Ντέι Λιούις έπαιξε σε πολλά θεατρικά έργα και ταινίες, σινεμα Ντάνιελ Ντέι Λιούις κερδίζοντας δυο Όσκαρ, τρία βραβεία BAFTA, και μια Χρυσή Σφαίρα. Έχασε πολλά κιλά για το ρόλο, διατήρησε τη Βορειοιρλανδική του σινεμα προφορά σε όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων, και πέρασε μεγάλα Σινεμά χρονικά διαστήματα σε ένα κελί.

Μετά από προβλήματα υγείας, πέθανε όταν ο Ντάνιελ ήταν 15 ετών. Το 1968, οι γονείς του Ντέι Λιούις λόγω της απείθαρχης συμπεριφοράς σινεμα Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας του, τον έστειλαν εσώκλειστο στη σχολή Σεβενόουκς, στο Κεντ. Κέρδισε την προσοχή του κοινού όταν η ταινία κυκλοφόρησε ταυτόχρονα με το «Δωμάτιο Σινεμά με Θέα» (1986), καθώς έπαιζε δυο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες. Το 1987, ο Ντέι Λιούις πήρε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, με συμπρωταγωνίστριες τηΛένα Ολίν και τη Ζυλιέτ Μπινός.

Ωστόσο, λόγω έλλειψης εμπειρίας, δεν έγινε δεκτός. Μετά από δυο χρόνια στο Σεβεόουκς, ο Ντάνιελ μεταγράφηκε στο Σινεμά σχολείο Μπεντεηλς στο Πήτερσφηλντ. Μετά την αποφοίτησή του το 1975, έπρεπε να επιλέξει επαγγελματική κατεύθυνση.

Η σχέση κράτησε έξι χρόνια και τελικά διαλύθηκε. Το ζευγάρι έχει δυο γιούς, τον Ronan Cal Day-Lewis (γεν14 Ιουνίου, 1998) και τον Cashel Blake Day-Lewis (γεν.

το Μάιο του 2002) και ζουν στα σπίτια τους στις ΗΠΑ και την Ιρλανδία. . Στη διάρκεια των γυρισμάτων που κράτησαν οκτώ μήνες έμαθε τσέχικα και αρνήθηκε για πρώτη φορά να αποδυθεί το ρόλο του στα διαλείμματα των γυρισμάτων. Ο Ντέι Λιούις εφάρμοσε πλήρως τη προσωπική του μέθοδο υποκριτικής το 1989 στην ταινία του Τζιμ Σέρινταν Το αριστερό μου πόδι που κέρδισε πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων και το Όσκαρ Α Ανδρικού ρόλου. Ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις επέστρεψε στη σκηνή για να συνεργαστεί με τον Ρίτσαρντ Έιρ, παίζοντας τον Άμλετ στο National Theatre, αλλά κατέρρευσε στη μέση μιας σκηνής όπου το φάντασμα του πατέρα του Άμλετ πρωτοεμφανίζεται στο γιό του.

Σε βρετανικη τηλεοπτική εκπομπή στο ITV ο ίδιος επιβεβαίωσε τη φήμη. Μετά τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης, η σύζυγός του, σκηνοθέτιδα Ρεμπέκα Μίλλερ (κόρη του θεατρικού συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ, του έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η μπαλάντα του Τζακ και της Ρόουζ. Το 2007, ο Ντέι Λιούις εμφανίστηκε στην ταινία του Πολ Τόμας ΆντερσονΘα χυθεί αίμα.

Η πρώτη του εμφάνιση σε ταινία έγινε σε ηλικία 14 ετών στην ταινίαSunday Bloody Sunday στην οποία έπαιζε έναν βάνδαλο, ως κομπάρσος. Αν και δεν του άρεσε το σχολείο, εκεί ήρθε σε επαφή με τα δυο βασικά του ενδιαφέροντα την ξυλουργική και την ηθοποιία.

Το 1984, είχε έναν δεύτερο ρόλο στην ταινία The Bounty, μετά την οποία μπήκε τη Royal Shakespeare Company, παίζοντας το Ρωμαίο στην ταινία «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Στη συνέχεια έπαιξε στο θέατρο τον «Κόμη», και στο σινεμά στο «Ωραίο μου πλυντήριο». Διαδόθηκε η φήμη ότι ο Ντέι Λιούις είχε δει το φάντασμα του πατέρα του, αν και επίσημα το περιστατικό αποδόθηκε σε υπερκόπωση.

Ακολούθησε η ταινία του Τζιμ Σέρινταν The Boxer, μετά την οποία ο Ντέι Λιούις ημι-αποσύρθηκε από την υποκριτική και επέστρεψε στην παλιά του αγάπη, την ξυλουργική. Είχε μια σχέση με τη Γαλλίδα ηθοποιό Ιζαμπέλ Ατζανί.

Επίσης επέβαλε στο προσωπικό της ταινίας να του πετάει κρύο νερό και να τον βρίζει. Δυο χρόνια μετά τη γέννησή του, η οικογένεια του μετακόμισε στο Κρουμς Χιλ , όπου ο Ντάνιελ μεγάλωσε μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή του, Ταμασίν Ντέι Λιούις.

Κέρδισε το δεύτερο Όσκαρ του σ αυτήν την ταινία. Το 1996, πρωταγωνίστησε στην ταινία The Crucible βασισμένη σε θεατρικό του Άρθρουρ Μίλλερ με τη Γουϊνόνα Ράιντερ. Δεν εμφανίστηκε ξανά στη σκηνή έκτοτε. Το 1992, τρία χρόνια μετά το Όσκαρ, βγήκε στις αίθουσες Ο τελευταίος των Μοϊκανών.

Κέρδισε το βραβείο BAFTA, Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ Α Ανδρικού Ρόλου (2008) για το ρόλο του στην ταινία. Ο Ντέι Λιούις σπάνια μιλάει δημόσια για την προσωπική του ζωή. Τότε έκανε αίτηση και έγινε δεκτός στη θεατρική Σχολή Bristol Old Vic, όπου φοίτησε για τρία χρόνια, και στη συνέχεια έπαιξε στην ίδια σχολή. Έντεκα χρόνια μετά το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, ο Ντέι Λιούις συνέχισε την καριέρα του με έναν μικρό ρόλο στην ταινία Gandhi (1982).

Συνεργάστηκε και πάλι με τον Τζιμ Σέρινταν στην ταινία Εις το όνομα του πατρός. Είναι γνωστός ως ένας από τους πιο επιλεκτικούς ηθοποιούς της κινηματογραφικής βιομηχανίας, καθώς έχει πρωταγωνιστήσει μόνο σε τέσσερις ταινίες την τελευταία δεκαετία. Ο Ντεί Λιούις γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1957) στο Λονδίνο, γιός της ηθοποιού Τζίλ Μπάλκον και του Αγγλο-Ιρλανδού Σέσιλ Ντέι Λιούις.

Ο Ντάνιελ Μάικλ Μπλέηκ Ντέι Λιούις είναι Βρετανός ηθοποιός με διπλή υπηκοότητα (Βρετανική και Ιρλανδική). Ο πατέρας του ήταν 53 ετών όταν γεννήθηκε ο Ντάνιελ και φαίνεται ότι έδειχνε ελάχιστο ενδιαφέρον για τα παιδιά του.

Αν και είχε διακριθεί στο Εθνικό Θέατρο Νέων (National Youth Theatre), αποφάσισε να γίνει μαραγκός, επιχειρωντας να γραφτεί σε μια σχολή. Περιέγραψε αυτή την εμπειρία ως «παράδεισο», καθώς πληρωνόταν (με 2 λίρες) για να σπάει ακριβά αυτοκίνητα.

Άρχισε να κλαίει ανεξέλεγκτα και αρνήθηκε να επιστρέψει στη σκηνή, οπότε ο αντικαταστάτης του αναγκάστηκε να ολοκληρώσει το έργο. Στις 9 Απριλίου 1995 γεννήθηκε η Gabriel-Kane Day-Lewis στη Νέα Υόρκη, λίγους μήνες μετά το τέλος της σχέσης των δυο ηθοποιών. Το 1996, ενώ δούλευε στην κινηματογραφική διασκευή του έργου The Crucible, επισκέφθηκε το σπίτι του θεατρικού συγγραφέα Άρθουρ Μίλλερ όπου γνώρισε την κόρη του, Ρεμπέκα Μίλλερ.

Μετακόμισε στη Φλωρεντία, στην Ιταλία, όπου γοητεύτηκε από τηw τέχνη των τσαγκάρηδων, παρακολουθώντας μαθήματα. Πέντε χρόνια μετά την τελευταία του ταινία, ο Ντέι Λιούις επέστρεψε με τις Συμμορίες της Νέας Υόρκης, μια ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε (με τον οποίο είχε συνεργαστεί και στα Χρόνια της Αθωότητας).