σινεμα

σινεμα - Μάμμαρι

Φωτογραφία από χρήστη P R I T H V I R A J στο Flickr.

Το Μάμμαρι βρίσκεται στο πάνω τμήμα της κοιλάδας του ποταμού Οβγού, κατά μήκος του οποίου είχαν αναπτυχθεί αρκετοί αρχαίοι οικισμοί. σινεμα Μάμμαρι Συνορεύει με την Κοκκινοτριμιθιά που είναι στα νότια του χωριού, τη Δένεια στα δυτικά και τον κατεχόμενο Γερόλακκο στα ανατολικά. σινεμα

Αργότερα συλλήφθηκε και βασανίστηκε από τους Άγγλους. Πολλοί Σινεμά αναζητούν το όνομα κάποιου φεουδάρχη για να συνδέσουν το όνομα του χωριού.

Ο Σακελλάριος υπαινίσσεται ότι ίσως το χωριό να πήρε το όνομα από τα μάρμαρα. σινεμα Πωλ Νιούμαν Εν αυτοίς επί λόφων υπάρχουσι πολλοί αρχαίοι τάφοι». Αρχικά το χωριό λεγόταν από το λαό τα κτήματα του Μάμμαρη.

Στις 24 Σινεμά Νοεμβρίου του 1958 έπεσε μαζί με ένα σύντροφό του σε ενέδρα Άγγλων και σκοτώθηκε σε ηλικία 22 ετών. Στην ανατολική πλευρά του χωριού βρίσκεται η παλιά εκκλησία. Cazagnia Mamari.

Όταν ήταν στο βουνό, κατέγραψε ένα ερασιτεχνικό θεατρικό έργο που παρουσίαζε τις διάφορες πτυχές του Αγώνα. Εργαζόταν στην Ελληνική Μεταλλευτική Σινεμά Εταιρεία ως λογιστής και μετά ως αποθηκάριος στο μεταλλείο Μιτσερού.

Ο Άγιος σύμφωνα με την παράδοση αυτή δίψασε, αλλά λόγω της ανομβρίας που επικρατούσε δεν έβρισκε πηγή για να πιεί νερό. Πολέμισε στα βουνά του Μαχαιρά.

Φαίνεται ότι κατά την αρχαιότητα η περιοχή είχε κατοικηθεί, όμως Σινεμά δεν έγιναν συστηματικές ανασκαφές και έτσι δεν υπάρχουν αρκετές πληροφορίες για αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο. Σε ένα μεγάλο κοίλωμα βρίσκεται ο οικισμός με τα πλινθόκτιστα σπίτια με τις καμάρες και τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κυπριακού αγροτόσπιτου, σε αντίθεση με τα μοντέρνα σπίτια που είναι κτισμένα στη περιφέρεια και πάνω ψηλά στις παρυφές του χωριού. Σήμερα πουρόχωμα βγαίνει μόνο από ένα λατομείο, στην τοποθεσία Παλλουρόκαμπος. Σημαντικά κτήρια στο Μάμμαρι είναι η Κοινοτική Βιβλιοθήκη, η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ο ανδριάντας του ήρωα του χωριού Σάββα Ροτσίδη, ο Βρεφοκομικός Σταθμός, το κτήριο του Σωματείου Ένωσης Νέων ΡΟΤΣΙΔΗ Μάμμαρι, το Βυρσοδεψείο (που λειτουργούσε μέχρι το 1981), το Μπακάλικο (από το 1940), το Καφενείο, το Σινεμά (που λειτουργούσε μέχρι το 1970). Ο Σάββας Ροτσίδης ήταν ο τελευταίος νεκρός του απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων κατά των Άγγλων.

Ύστερα ενώθηκε με την ΕΟΚΑ και είχε ιδιαίτερη δράση. Είχε το ψευδώνυμο Πάλβης.

Οι κάτοικοι χρησιμοποιούν την ονομασία Μάμμαρι. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται το άγαλμα του Σάββα Ροτσίδη, που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα του 1955-59.

Γεννημένος στο χωριό Μάμμαρι, σπούδασε αργότερα στην Εμπορική Σχολή Σαμουήλ. Η οδός μπροστά από το σπίτι φέρει το όνομα του Κόμη. Το Μάμμαρι ήταν γνωστό για την «πουρόπετρά» του.

Από τον βράχο αυτό ανέβλυζε νερό μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 90. Το 2002 ξεκίνησαν οι εργασίες για ανέγερση νέας μεγαλύτερης εκκλησίας σε χώρο δίπλα από την παλιά. Βόρεια του χωριού είναι η κατεχόμενη από τα τουρκικά στρατεύματα περιοχή.

Τότε το άλογο του Αγίου χτύπησε τα πόδια του πάνω σε έναν βράχο και από εκεί άρχισε να τρέχει νερό. «Της Λευκωσίας βορειοδυτικώς ου μακράν κείται κώμη Γερόλακκος, είτα δε κώμη Μάμμαρα, έχουσα 200 κατοίκους.

Συντεταγμένες: 35°10′28″N 33°12′19″E / 35.17444, 33.20528 Το Μάμμαρι είναι χωριό στην επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Στην ανατολική πλευρά του χωριού εντυπωσιάζει η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου και το Αγίασμα, που ανάβλυζε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Μια εκδοχή αναφέρει ότι το όνομά του πιθανώς να το οφείλει στο επώνυμο της οικογένειας των ευγενών που το κατείχαν κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας.Ο οίκος των ευγενών αυτών περιλαμβάνεται στον κατάλογο ευγενών της Κύπρου ως Mammares (γαλλικά) ή Μammari (ιταλικά). Η εκκλησία ολοκληρώθηκε το 2006 και είναι και αυτή αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Η Εθνική Ένωση Νέων Ροτσίδης Μάμμαρι είναι αθλητικό σωματείο στο Μάμμαρι, που ιδρύθηκε το 1961. .

Παρά το γεγονός ότι η γεωργική του γη συρρικνώθηκε σημαντικά, οι κάτοικοί του δεν το εγκατέλειψαν. Η μισή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και το καμπαναριό του είναι κτισμένα με μαμμαρίτικη «πουρόπετρα». Το λατομείο Βούναρος, που βρίσκεται δυτικά του χωριού έβγαζε πέτρα από το 1920 μέχρι το 1970.

Το χωριό είναι στη νεκρή ζώνη. Στους αντικρινούς λόφους φαίνονται τα τουρκικά φυλάκια. Έχει διανοιχθεί νέος αυτοκινητόδρομος που περνά δίπλα από τα τελευταία σπίτια της κοινότητας, πάνω στο ύψωμα. Το Μάμμαρι πρωτοκτίστηκε κατά τα μεσαιωνικά χρόνια.

Το 1963 η ΕΛΔΥΚ χρησιμοποίησε το λατομείο ως αποθήκη πυρομαχικών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, έχει 1052 κατοίκους. Το Μάμμαρι βρίσκεται 16 χιλιόμετρα δυτικά της Λευκωσίας, δίπλα στην Πράσινη Γραμμή.

Λειτουργούσαν στο χωριό λατομεία γνωστά ως «σπηλιές» ή «ελληνόσπηλιοι», με σημαντικό βάθος και τετράγωνη δομή. Αναφορά στο όνομα του Μάμμαρι κάνει και ο Κυπριανός, ενώ ο Μας Λατρί αναφέρει τον P.

Το χωριό είναι επίσημα καταγραμμένο ως τα Μάμμαρη. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο, που όπως η παράδοση αναφέρει επισκέφθηκε το χωριό καβάλα στο άλογο του.

Το σπίτι του Κόμη ντε Μάμμαρη βρισκόταν στο κέντρο του χωριού. Πολλά σπίτια της Λευκωσίας, εκκλησίες και καμπαναριά κτίστηκαν με την «πέτρα» του Μάμμαρι και του Γερόλακκου.